Ważny artykuł

 

Organizujemy szkolenia z zakresu prawa żywnościowego i znakowania produktów spożywczych,  wymagań systemów jakości (BRC, IFS, AIB, HACCP) oraz GHP i GMP, na uprawnienia energetyczne dla dozoru (D) i eksploatacji (E), zakończone egzaminem i inne: 
- otwarte lub w siedzibie Zleceniodawcy.

 

Wykonujemy wyceny majątkowe, opracowania i ekspertyzy z zakresu technologii, badania zdolności produkcyjnej zakładów, elaboraty odszkodowawcze oraz wyceny majątkowe dla obiektów znacjonalizowanych z naruszeniem prawa, zwracanych właścicielom.

 

 

OSIĄGNIĘCIA

 
 
 
 
 
Roman SZAREJKO (1900 - 1989)
Kontakt

Informacje: Kol. mgr inż. Roman Szarejko ukończył studia wyższe na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, specjalizując się w konstrukcji ogólnej. Całe swoje życie zawodowe związał z przemysłem cukrowniczym i spożywczym. Przed II wojną światową rozpoczął pierwszą pracę zawodową w cukrowni Zduny, a następnie pracował w cukrowni Łubna. Po wojnie został mianowany dyrektorem technicznym Zjednoczenia Przemysłu Cukrowniczego w Poznaniu. Następnie, aż do czasu przejścia na emeryturę, był dyrektorem Departamentu Inwestycji w Ministerstwie Przemysłu Spożywczego i Skupu. Wielki i powszechnie znany i ceniony inicjator postępu technicznego, wzorowy przykład inżyniera Đ twórcy; zasłynął przede wszystkim dzięki osiągnięciom w rozwoju techniki przemysłu cukrowniczego. Za swoje wynalazki otrzymał 13 patentów, a jego błotniarki i filtry były wielokrotnie stosowane w przemyśle cukrowniczym w kraju i za granicą. Bardzo wcześnie związał się z inżynierskim ruchem stowarzyszeniowym. Już w 1945 r. był jednym ze współorganizatorów Naczelnej Organizacji Technicznej. Gdy w 1950 r. w wyniku uchwał Zjazdu Połączeniowego, nastąpiło zjednoczenie Stowarzyszeń Przemysłu Spożywczego oraz Cukrowniczego został wybrany prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia (1950-1953), a następnie pełnił funkcję wiceprezesa (1953-1955). Jego zdaniem zjednoczenie stowarzyszeń przyniosło członkom obydwóch z nich duże korzyści, głównie dzięki wzajemnej wymianie dorobku i doświadczeń. Stowarzyszenie Cukrowników, jako starsze organizacyjnie, odznaczało się dużą zwartością, czym mogło służyć drugiej stronie. Natomiast Stowarzyszenie Inżynierów Przemysłu Spożywczego z natury rzeczy wykształciło wiele zróżnicowanych form działalności, które mogły być bardzo pożyteczne dla pracowników przemysłu cukrowniczego. Organizowane wspólne zjazdy i konferencje były doskonałą okazją dla wzajemnej wymiany fachowej wiedzy. W ten sposób, w ważnym procesie, w którym jeden człowiek uczy się od drugiego, Stowarzyszenie odgrywało istotną rolę, przyczyniając się do podwyższenia intelektualnego, społecznego i etycznego poziomu członków. Za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej wyróżniony licznymi odznaczeniami, w tym m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy oraz Złotą Odznaką Honorową NOT.