Ważny artykuł

 

Organizujemy szkolenia z zakresu prawa żywnościowego i znakowania produktów spożywczych,  wymagań systemów jakości (BRC, IFS, AIB, HACCP) oraz GHP i GMP, na uprawnienia energetyczne dla dozoru (D) i eksploatacji (E), zakończone egzaminem i inne: 
- otwarte lub w siedzibie Zleceniodawcy.

 

Wykonujemy wyceny majątkowe, opracowania i ekspertyzy z zakresu technologii, badania zdolności produkcyjnej zakładów, elaboraty odszkodowawcze oraz wyceny majątkowe dla obiektów znacjonalizowanych z naruszeniem prawa, zwracanych właścicielom.

 

 

OSIĄGNIĘCIA

 
 
 
 
 
Bolesław RUMIŃSKI (1907 - 1971)
Kontakt

Informacje: Kol. mgr inż. Bolesław Rumiński ukończył studia wyższe na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Obok zawodowej pracy inżynierskiej był równocześnie działaczem politycznym i społecznym, przed wojną był więziony m.in. w Warszawie, Piotrkowie i Berezie Kartuskiej. Pracę zawodową rozpoczął w 1937 r. jako asystent w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach. W 1944 r. z ramienia Krajowej Rady Narodowej zorganizował, złożone głównie z inżynierów, Koło Gospodarcze. Następnie działał w resorcie gospodarki narodowej i finansów PKWN w Lublinie. Jako pierwszy wystąpił z inicjatywą, by odbudować Warszawę i ponownie uczynić ją stolicą. Został mianowany Pełnomocnikiem PKWN dla Warszawy, skąd organizował grupy operacyjne do objęcia przemysłu w całej Polsce. Od 1945 roku jako wiceminister przemysłu organizował podstawy rozwoju przemysłu chemicznego. Jego działalność zawodowa była przez długie lata związana z przemysłem spożywczym, a zwłaszcza z przemysłem cukrowniczym. W 1949 r. zorganizował Ministerstwo Przemysłu Rolnego i Spożywczego i był pierwszym ministrem tego resortu. W okresie 1951Đ1957 był Ministrem Przemysłu Chemicznego. Później przez 13 lat był wiceministrem Przemysłu Spożywczego i Skupu. Przez wiele lat pełnił różne najwyższe funkcje państwowe, polityczne i społeczne. Członek KC PZPR i Poseł na Sejm wielu kadencji. Zastępca Przewodniczącego Rady Państwa. Był inicjatorem i założycielem Naczelnej Organizacji Technicznej i w 1946 roku został jej pierwszym Prezesem. Należał również do grupy współorganizatorów SITSpoż., które Mu bardzo wiele zawdzięcza. Stanowił przykład niezwykle prawego i niezłomnego działacza o postęp techniczny i społeczny, a jednocześnie był człowiekiem bardzo skromnym, koleżeńskim i ogromnie uczynnym w niesieniu pomocy innym. Za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej otrzymał liczne odznaczenia w tym m.in. Order Budowniczego Polski Ludowej, Sztandar Pracy I Klasy, Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotą Odznakę NOT i Honorową Odznakę SITSpoż.