Ważny artykuł

 

Organizujemy szkolenia z zakresu prawa żywnościowego i znakowania produktów spożywczych,  wymagań systemów jakości (BRC, IFS, AIB, HACCP) oraz GHP i GMP, na uprawnienia energetyczne dla dozoru (D) i eksploatacji (E), zakończone egzaminem i inne: 
- otwarte lub w siedzibie Zleceniodawcy.

 

Wykonujemy wyceny majątkowe, opracowania i ekspertyzy z zakresu technologii, badania zdolności produkcyjnej zakładów, elaboraty odszkodowawcze oraz wyceny majątkowe dla obiektów znacjonalizowanych z naruszeniem prawa, zwracanych właścicielom.

 

 

OSIĄGNIĘCIA

 
 
 
 
 
Alfons MYŚLIŃSKI (1911 - 1986)
Kontakt

Informacje: Kol. mgr Alfons Myśliński, absolwent Wydziału Chemicznego Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, pracę zawodową rozpoczął w cukrowni Zduny w 1937 r. i kontynuował ją tam po wojnie, w roku 1945. W latach 1945Đ1946, jako dyrektor techniczny, a następnie naczelny, kierował odbudową cukrowni Klecina i pierwszą kampanią w tej cukrowni po wojnie. Następnie zostało Mu powierzone stanowisko dyrektora naczelnego Zjednoczenia Przemysłu Cukrowniczego w Lublinie, a w 1949 r. - stanowisko dyrektora naczelnego Centralnego Zarządu Przemysłu Tłuszczowego w Warszawie, z zadaniem rozbudowy i unowocześnienia tego przemysłu. W 1953 r. został powołany na dyrektora Departamentu Przemysłu Spożywczego w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, a następnie objął stanowisko dyrektora Centrum Obliczeniowego w Komisji Planowania. Ze Stowarzyszeniem związał się bardzo wcześnie, już w 1948 r. i od tego czasu przez prawie cztery dziesięciolecia odgrywał szczególnie aktywną rolę w kierowaniu SITSpoż. i jego rozwojem. W 1955 r. zostaje Przewodniczącym Zarządu Głównego SITSpoż. po raz pierwszy, w 1959 r. po raz drugi, w 1961 r. po raz trzeci, a w 1972 r. po raz czwarty. W pięćdziesięcioletniej historii naszego Stowarzyszenia ok. 30% czasu to okres, w którym A. Myśliński był Przewodniczącym względnie Wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego. Jak mało kto wywarł ogromny, pozytywny wpływ na rozwój przemysłu spożywczego i inżynierskiego ruchu stowarzyszeniowego w Polsce. Wytrwale dążył do integracji kadry naukowej i technicznej ze wszystkich branż przemysłu spożywczego. Zawsze urzekała Go wspólnota i jedność procesów technologicznych. Jego osiągnięcia zawodowe i społeczne zostały potwierdzone licznymi odznaczeniami, w tym m.in. Sztandarem Pracy oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Za pracę w Stowarzyszeniu otrzymał m.in. Złotą Odznakę Honorową NOT i Odznakę Honorową SITSpoż., a także Złotą Odznakę Stowarzyszenia Bułgarskiego. W 1969 roku SITSpoż. nadało Mu najwyższą godność - Członkostwo Honorowe.