Ważny artykuł

Organizujemy szkolenia z zakresu prawa żywnościowego i znakowania produktów spożywczych,  wymagań systemów jakości (BRC, IFS, AIB, HACCP) oraz GHP i GMP, na uprawnienia energetyczne dla dozoru (D) i eksploatacji (E), zakończone egzaminem i inne: 
- otwarte lub w siedzibie Zleceniodawcy.

Wykonujemy wyceny majątkowe, opracowania i ekspertyzy z zakresu technologii, badania zdolności produkcyjnej zakładów, elaboraty odszkodowawcze oraz wyceny majątkowe dla obiektów znacjonalizowanych z naruszeniem prawa, zwracanych właścicielom.

 

OSIĄGNIĘCIA

 
 
 
 
 
Gospodarka Mięsna

Czasopismo Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego (SITSpoż.)

 

rok powstania: 1949

 

Miesięcznik

Tematyka:
Interesująca pracowników branży mięsnej oraz instytucji współpracujących na rynku mięsnym. Artykuły techniczno-technologiczne, ekonomiczno-surowcowe i naukowo-badawcze, w tym między innymi zagadnienia z zakresu: jakości, normalizacji, marketingu, reklamy, klasyfikacji, chłodnictwa, wędzenia, przypraw, drobiarstwa, maszyn, opakowań, środowiska, bezpieczeństwa i higieny pracy. W serwisie informacyjnym - najnowsze wydarzenia w branży mięsnej oraz doświadczenia zagraniczne. Liczne ogłoszenia firm krajowych i zagranicznych oferujących swoje towary i usługi zakładom mięsnym wszystkich typów i wielkości. Dział „Nowości” przynosi informacje dotyczące nowych wydarzeń na rynku mięsnym. Ponadto relacjonowana jest na bieżąco działalność Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego oraz Stowarzyszenia Rzeźników i Wędliniarzy RP i Związku „Polskie Mięso”.

 Czytelnicy:
Technolodzy i ekonomiści zatrudnieni w branży mięsnej, pracownicy naukowo-badawczy, studenci i uczniowie średnich szkół zawodowych odpowiedniej specjalności. Wśród odbiorców czasopisma 75% stanowią właściciele i pracownicy zakładów mięsnych, 14% handlowcy, 5% kadra naukowo-badawcza, 6% studenci i uczniowie.

 

Redakcja:
ul. Rakowiecka 36, pok. 13 B
02-532 Warszawa 
tel.: (0 22) 606 36 16, (0 22) 646 68 41 
faks: (0 22) 606 36 16 
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.  
www: http://www.gospodarkamiesna.pl/

 

Rys historyczny

 

   „Gospodarka Mięsna”, profesjonalne czasopismo branży mięsnej, porusza tematykę interesującą pracowników branży oraz instytucji współpracujących na rynku mięsnym. Zamieszczamy artykuły techniczno-technologiczne i ekonomiczno-surowcowe. Ponadto w bogatym serwisie informacyjnym donosimy o najnowszych wydarzeniach w branży mięsnej oraz przekazujemy doświadczenia zagraniczne. Publikujemy też liczne ogłoszenia firm krajowych i zagranicznych, oferujących swoje towary i usługi zakładom mięsnym wszystkich typów i wielkości. Czasopismo jest miesięcznikiem rozprowadzanym poprzez prenumeratę. Naszymi czytelnikami są przede wszystkim producenci, handlowcy, naukowcy, studenci i uczniowie. „Gospodarka Mięsna” jest wydawana przez Wydawnictwo SIGMA-NOT jako organ Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego oraz jego Sekcji Przemysłu Mięsnego.

            W lipcu 1949 roku ukazał się pierwszy numer „Gospodarki Mięsnej”, kontynuatorki przedwojennego „Przeglądu Mięsnego”, czasopisma fachowego, które w szybkim czasie stało się formą samoedukacji i doskonalenia zawodowego pracowników branży mięsnej. Według zamierzeń „Gospodarka Mięsna” miała stanowić bezpośredni, ale pozaadministracyjny przekaz załogom branży mięsnej nowoczesnych myśli i rozwiązań z dziedziny techniki i technologii produkcji, nauki o mięsie i jego roli w racjonalnym żywieniu, wiadomości z zakresu naukowych metod zarządzania i organizacji procesów produkcyjnych. Czasopismo miało wyjaśniać Czytelnikom cele i zadania branży mięsnej oraz popularyzować nowoczesne i nowatorskie metody działania i środki techniczne służące osiąganiu tych celów.

            Przez ponad pięćdziesiąt minionych lat „Gospodarka Mięsna” obok drogi rozwoju branży przecierała własną, równoległą i coraz bardziej wyrazistą ścieżkę. Można zaryzykować twierdzenie, że w kluczowych momentach organizowania, unowocześniania i przyspieszania rozwoju branży czasopismo w całości podporządkowywało swoje łamy jej węzłowym problemom: od bardzo popularnej w latach czterdziestych „Akcji H”, dotyczącej odbudowy pogłowia zwierząt rzeźnych zdziesiątkowanego w czasie okupacji, poprzez przebudowę rzeźni komunalnych, mechanizację procesów produkcyjnych, organizacyjno-techniczną rekonstrukcję branży, budowę kombinatów mięsnych, rozwój tuczu przemysłowego, higienę produkcji, poprawę jej jakości, rozwój nauki o mięsie, podnoszenie kwalifikacji zawodowych kadr, aż po ostatnie przemiany własnościowe w branży i jej zadania w nowym systemie gospodarczo-społecznym. Wszystkie te problemy znajdowały i znajdują odbicie w naszym czasopiśmie, które działa i rozwija się razem z branżą mięsną.

            Zawsze staraliśmy się, aby pod względem treści i formy artykuły stanowiły łatwo przyswajalny materiał dla Czytelników. Staraliśmy się również, aby „Gospodarka Mięsna” oddawała w miarę wiernie wszystko to co dzieje się w branży mięsnej, aby na podstawie lektury czasopisma można było wyrobić sobie opinię czym ta branża żyje. Temu celowi służą oprócz działów artykułowych bardzo rozbudowane działy informacyjne i stosowanie różnorodnych form dziennikarskich od notatki, poprzez sprawozdanie z imprezy, relację z wizyty w zakładzie, reportaż, wywiad itp. Opinie Czytelników wskazują, że cel ten osiągnęliśmy.

            Przypominając czas przeszły można dziś ustalić, że lata 1949-1960 czasopismo przeznaczyło na popularyzowanie i wyjaśnianie praktykom materiałów dotyczących założeń programowych branży, zinterpretowanych i rozwiniętych przez wskazywanie praktycznych rozwiązań, tak bardzo przydatnych w pracy młodych i mało wówczas doświadczonych kadr. W tym czasie „Gospodarka Mięsna” omawiała między innymi:

• wybrane zagadnienia technologii przetwórstwa,

• sprawy higieny mięsa i jego przetworów oraz podstawowe elementy tzw. łańcucha chłodniczego,

• techniczne i organizacyjne aspekty przebudowy usługowych rzeźni komunalnych na zakłady przemysłowe oraz problematykę mechanizacji i umaszynowienia procesów produkcyjnych,

• zagadnienia wzrostu hodowli, kierunki tuczu przemysłowego trzody chlewnej i opasu bydła oraz technikę skupu i obrotu żywcem,

• zasady polityki cen, planowania i organizacji, metodyki rachunku ekonomicznego, analizy gospodarczej oraz wstęp do szeroko zakrojonego pojęcia normalizacji,

• naukę o racjonalnym żywieniu i jej wpływ na zmianę technologii wytwarzania w przemyśle, warunki poprawnego przechowalnictwa, obrotu i dystrybucji produktów mięsnych.

Lata, o których mowa, stanowią okres, w którym budowane były podstawy uprzemysłowienia branży. Pod wpływem codziennej działalności załóg, inspirowanej i wspieranej przez nowatorską myśl naukową, w organizacji przemysłu narastały równolegle dwa trendy rozwojowe. Jeden z nich – ilościowy, wymierny i łatwy do zarejestrowania, oparty na corocznym wzroście produkcji globalnej przemysłu, wzbogacanej i unowocześnianej coraz bardziej zróżnicowanym asortymentem wyrobów na eksport i rynek. Drugi – jakościowy, znajdujący swój również wymierny wyraz w przebudowie na model przemysłowy starego zaplecza technicznego, modernizowanego w zachowanych z okresu przedwojennego murach rzeźni komunalnych i większych przetwórni rzemieślniczych, do których wprowadzano umaszynowienie oraz technologiczne rygory wytwórczości przemysłowej.

W połowie lat sześćdziesiątych rozpoczęto w przemyśle przygotowania mające na celu organizacyjno-techniczną rekonstrukcję branży mięsnej. Rekonstrukcja przez kompleksową przebudowę istniejącej organizacji, zarządzania, wyposażenia technicznego oraz stosowanych technologii prowadziła do uzyskiwania nowych optymalnych i efektywniejszych warunków i rezultatów działalności gospodarczej branży. Do wykonania takiego zadania niezbędne są dwa czynniki: odpowiednie środki inwestycyjne oraz przemyślany i zbudowany na podstawie dokładnej znajomości stanu wyjściowego program, nakreślający obszar, kierunki, zakres, tempo i konkretne zadania przebudowy technicznej (modernizacja, inwestycje), wiodący do osiągnięcia poziomu techniczno-organizacyjnego postulowanego jako optymalny.

W celu opracowania programu, niezależnie od posiadanej w Centrali Przemysłu Mięsnego komórki centralnej oraz zaplecza naukowo-badawczego (Instytut Przemysłu Mięsnego), konieczna stała się organizacja i rozbudowa służb ekonomicznych, dysponujących określonymi kwalifikacjami teoretycznymi oraz wzmocnienie czynnych służb techniczno-technologicznych o kadry mające oprócz doświadczenia produkcyjno-eksploatacyjnego i wyższego wykształcenia inżynierskiego, również horyzonty ekonomiczne. Taki zespół ludzi, zgrupowany na szczeblach przedsiębiorstw terenowych, był w stanie wykonać z pożytkiem rozległe prace monograficzne, stanowiące poznawczy materiał wyjściowy do programu, jak również opracować zasadne wnioski szczegółowe do kompleksowego programu rekonstrukcji organizacyjno-technicznej branży mięsnej jako całości.

Pojawił się zatem po raz wtóry z całą ostrością problem rozbudowy i podniesienia kwalifikacji kadr przemysłu. W jego rozwiązywaniu dużej pomocy dydaktycznej udzieliły: Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego oraz czasopismo „Gospodarka Mięsna”, podporządkowując swoje szpalty metodologicznym i merytorycznym problemom rekonstrukcji branży.

            Czasopismo drukuje w tym czasie artykuły o naukowej organizacji zarządzania, o planowaniu i prognozowaniu perspektywicznym, o metodach analizy gospodarczej, rachunku ekonomicznym, podstawach informatyki oraz inicjuje wyspecjalizowany dział doniesień naukowo-badawczych z zakresu technologii i techniki. Pod względem zawartości treści i formy dydaktycznej artykuły te stanowiły łatwo przyswajalny materiał dla zakładowych ekonomistów, inżynierów i techników.

            Opracowany w drugiej połowie lat sześćdziesiątych program ułatwił celowe wykorzystanie dużych nakładów inwestycyjnych przyznanych w latach siedemdziesiątych na rozbudowę i unowocześnienie przemysłu mięsnego. Do realizacji nakreślonej w 1970 roku nowej linii gospodarczej formułującej zadanie przyspieszenia rozwoju rolnictwa i przemysłu rolno-spożywczego, załogi przemysłu mięsnego przystępowały uzbrojone w duży zasób własnych praktycznych doświadczeń oraz podbudowane wiedzą teoretyczną, tak szeroko przekazywaną również na łamach czasopisma.

            Bardzo szeroko rozumiana problematyka tych skomplikowanych i występujących w dużej skali procesów gospodarczych znalazła na łamach „Gospodarki Mięsnej” licznych i kompetentnych autorów, wywodzących się z praktyków, zatrudnionych w aparacie przemysłu, jak również ludzi nauki, wybitnych specjalistów nowego pokolenia.

            Wszystkie stojące przed przemysłem mięsnym nowe problemy techniczne, technologiczne i ekonomiczne wymusiły konieczność częstszego i pogłębionego analizowania przyczyn i skutków zmian występujących w latach osiemdziesiątych. Zaistniała zatem potrzeba znalezienia nowego podejścia ukazującego realną szansę , zapewnienia optymalnych w obecnych warunkach metod działania produkcyjnego, uwzględniającego równolegle konieczność zachowania sprawności technicznej i przeciwdziałania dekapitalizacji majątku produkcyjnego.

            Do opracowania tej problematyki włączyło się aktywnie czasopismo, organizując do autorskiego współudziału bardzo szerokie kręgi praktyków przemysłu mięsnego oraz ludzi nauki. Niezależnie od tej formy, redakcja przejawiła wiele własnych nowych inicjatyw. Zapoczątkował je artykuł redakcyjny „O lepszą gospodarkę mięsną”, ogłoszony w numerze 1/80. Dziś z perspektywy czasu, który od jego zredagowania i ogłoszenia upłynął, jest on nadal trafną, aktualną i inspirującą oceną nowej sytuacji gospodarczo-produkcyjnej w naszym przemyśle. Przedstawia listę problemów długofalowych i zadań bieżących, których rozwiązywanie – niezależnie od strategicznych decyzji podejmowanych poza przemysłem – wymagać będzie od załóg rzetelnej i wykwalifikowanej pracy oraz inwencji i trafnego doboru przez kierownictwa zakładów nowych środków i metod działania. Autorzy zwracają się do czytelników pisma o przemyślenie zaprezentowanej problematyki, podkreślając potrzebę „burzy mózgów”. Umotywowany apel „Gospodarki Mięsnej” wpłynął inspirująco na czytelników i autorów, przynosząc w odpowiedzi wiele znaczących głosów i propozycji, publikowanych w czasopiśmie pod wywoławczym tytułem „O lepszą gospodarkę mięsną” .

            Zapoczątkowane w latach osiemdziesiątych wywiady z cyklu „Rozmawiamy z…”  kontynuowane są już ponad dwadzieścia lat. Przedstawiane są w nich aktualne problemy zakładów mięsnych różnych wielkości  i różnych typów własności.

            W ostatnich latach, po zmianie systemu polityczno-gospodarczego, redakcja poświęcała wiele miejsca prywatyzacji zakładów mięsnych i ich przystosowaniu do wymagań Unii Europejskiej. Jest to temat ogromny i  tylko go sygnalizuję licząc, że tego typu artykuły pozostały w pamięci naszych czytelników i nie trzeba ich przypominać.

            Od samego początku „Gospodarka Mięsna” poświęcała na swoich łamach wiele miejsca działalności Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego oraz jego Sekcji Przemysłu Mięsnego. Członkowie redakcji Zdzisław Jabłoński i Krzysztof Łękawski przez wiele kadencji byli w Zarządzie Sekcji, a nawet jej przewodniczyli. Wspomnijmy jeszcze, że po 1989 roku powstały dwie organizacje branżowe: Związek „Polskie Mięso” oraz Stowarzyszenie Rzeźników i Wędliniarzy Rzeczpospolitej Polskiej. Z organizacjami tymi „Gospodarka Mięsna” bardzo ściśle współpracuje. W tym miejscu nie można nie wspomnieć o ścisłej współpracy z ówczesną firmą PEK-POL, której prezes Jerzy Grudziński udzielał redakcji dużej pomocy, w tym również finansowej, w tak trudnym okresie przekształcania się „Gospodarki Mięsnej” na początku lat dziewięćdziesiątych w jednostkę samofinansującą się.

            Oprócz działalności publicystycznej wykazujemy się również działalnością organizatorską. Jesteśmy organizatorami, przy współudziale Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego i jego Sekcji Przemysłu Mięsnego, dorocznego konkursu dla uczniów średnich szkół zawodowych o specjalności technologia mięsa. Konkurs prowadzony jest przez nas już od 42 lat i zdobył sobie bardzo dużą popularność w szkołach i w branży, gdyż przebiega on pod hasłem sprawdzenia jak szkoły przygotowują swoich absolwentów do pracy w przemyśle mięsnym. Finał konkursu składa się z testu pisemnego, zajęć praktycznych i odpowiedzi ustnych, a finaliści oprócz nagród uzyskują wstęp na wyższą uczelnię, na wybrane kierunkowe wydziały, bez egzaminów. Konkurs nie mógłby być kontynuowany, gdyby nie hojni sponsorzy, do których należą różnorodne zakłady branży mięsnej i firmy pracujące na rzecz tej branży.        

            Od kilku lat redakcja ma swoje stoisko na Targach „Polagra” w Poznaniu, w czasie których w ramach Forum Rzeźników i Wędliniarzy organizuje panelowe dyskusje redakcyjne na najbardziej aktualne tematy branży mięsnej. Ponadto redakcja organizuje i prowadzi liczne sympozja i konferencje prasowe.

            Z kronikarskiego obowiązku odnotujmy, że od 1949 roku wydawcą „Gospodarki Mięsnej” były Polskie Wydawnictwa Gospodarcze, w latach 1955-1969 Wydawnictwo Przemysłu Lekkiego i Spożywczego, a od 1969 do chwili obecnej Wydawnictwo SIGMA-NOT (poprzednia nazwa Wydawnictwa Czasopism Technicznych NOT). Natomiast przewodniczącymi Rady Programowej byli: Zygmunt Żyliński (1949-1955), Marian Kamienny (1955-1957), Stefan Koeppe (1957-1969), Bohdan Jarema (1969-1971), Stanisław Wasilewski (1971-1973), Mieczysław Janicki (1973-1990), Roman Urban (od 1990).

            Jeden z organizatorów naszego czasopisma, nieżyjący już niestety, Bohdan Jarema dzierży chyba światowy rekord w prasie fachowej, gdyż ponad pięćdziesiąt lat, od pierwszego numeru „Gospodarki Mięsnej”, jego nazwisko widniało w stopce redakcyjnej jako członka Rady Programowej, której w ostatnich latach życia był Honorowym Przewodniczącym.

Redakcję prowadziło pięciu redaktorów naczelnych: Paweł Bojarski (1949-1953), Paweł Szarski (1953-1956), Jan Hattowski (1956-1966), Krzysztof Łękawski (1966-2003) i Małgorzata Witek (od 2003). Natomiast sekretarzami redakcji były: Maria Lisowska (1949-1963), Halina Lissowska (1963-1993), Małgorzata Witek (1993-1994) i Jolanta Wilczak (od 1994). Najstarszym stażem pracownikiem redakcji jest od 1960 roku Zdzisław Jabłoński – ryczałtowy kierownik działu techniczno-technologicznego, a najstarszym stażem autorem jest Profesor Wincenty Pezacki, który licząc od pierwszego numeru opublikował w „Gospodarce Mięsnej” ponad 200 artykułów i jest nadal naszym czynnym współpracownikiem mimo ukończonych dziewięćdziesięciu lat.

            Redakcja przez minione dziesięciolecia otrzymała liczne wyrazy uznania w postaci różnorodnych odznaczeń. Wspomnijmy tylko ostatnie: Srebrny As, Krajowy Produkt Przyszłością Polski, Medal Stowarzyszenia Rzeźników i Wędliniarzy Rzeczpospolitej Polskiej oraz Medal „Za Zasługi dla Rzemiosła Polskiego”.